anne yoksunluğu sendromu


Eğitim ve Psikoloji Sözlüğü
Kısa süreli ve uzun süreli anne yoksunluğuuzun süreli anne yoksunluğu olarak ele alınan depresif durumdurum. Kısa süreli anne yoksunluğunu, doğumdan 6-8 ay sonra ve 18 yaşına dek, en az bir ay annelerinden, ailelerinden ayrılan çocukçocuk ve ergenler ile annelerinden, ailelerinden ayrılma, onları yitirme korkusunu yaşamış olan çocukçocuk ve ergenler, depresyona benzer bir ruhsalruhsal bozukluk olarak yaşıyorlar. Bu çocuklar, bütün tepkilerini sürekli ağlama nöbetleri ve konuşmaya, yemeye içmeye karşı çıkma biçiminde ortaya koyuyorlar. 2-3 hafta sonra tablo durgunluk, isteksizlik, bitkinlik, yorgunluk, yineleyici uyku bozukluklarıuyku bozuklukları, karabasanlar, iştahsızlık, baş ağrıları, bulantı, kusma, ishal ve kilo kaybı ile depresyona dönüşüyor. 2-3 ay içinde çocuğun duygusalduygusal yaşantısı tümüyle donuklaşıp küntleşiyor. Çocukçocuk, tüm varlıklarla ilişkisini keserek içine kapanıyor. Çocuğun annesinden ya da onun yerini alanalan kişiden ilgiilgi ve sevgisevgi görmesi, hastalığın iyileşmesini hızlandırıyor. 3-6 ay süren içe kapanmalarda ise, ağır depresyondepresyon tabloları oluşuyor ve iyileşme güçleşiyor. Tek başına kalma, bağlandığı kişilerden uzakta olma korkukorku ve kaygısı, çocuğu okula, başka bir yere gitmekten alıkoyuyor; onun toplumsal uyumunu bozuyor. Uzun süreli anne yoksunluğunu ise, ilk yaşlarda annelerinden, ailelerinden ya da annelerinin yerini alanalan insanlardan ayrılan; uzun süre başkalarının yanında, hastanede, yetiştirme yurdunda kalan çocuklar yaşıyor. Bu bozukluğun temel belirleyicisi, yalancı zihinselzihinsel geriliktir. 4-5 yaşına dek, yeniden anneye ya da onun yerine kendilerine ilgiilgi gösteren ve sevgisevgi veren insana kavuştuklarında, bu çocukların zekâzekâ gelişimleri normale dönüşebiliyor. Geç kalındığında ise yalancı zekâ geriliğizekâ geriliği kalıcı oluyor. Bu çocuklarda bedensel gelişimgelişimbedensel gelişimgelişim, yaşlarının altındadır; beslenme bozukluklarıbeslenme bozuklukları ve bunlara bağlı hastalıklarla sakatlıklar, ölümler görülebiliyor. Bunların uyaranlara tepkileri geç ve güç; canlı ve cansız varlıklarla iletişimleri zor, kimi kez de olanaksızdır. Dış dünyayla bağlantısız çocuklarda, sağa sola sallanma, baş sallama, parmak emme, aynı hareketleri yinelemeyineleme, taşkınlıklar, vurup kırmalar görülüyor. Bkz. ayrılık kaygısı; ayrılık kaygısı bozukluğu.

Yorumlar


Henüz yorum yapılmadı. İlk sen ol