çevre


Eğitim ve Psikoloji Sözlüğü
1. İnsanın ya da öbür canlıları kuşatan, onların gelişimlerini ve yaşamlarını etkileyen dış koşulların bütünü; davranışın gerçekleştiği dış ortamortam; insanın, kendi dışında algıladığı her şey. Çevreçevre, birlikte kullanıldığı ada göre büyük farklılıklar gösteriyor. Örneğin, dölütün çevresi, amniyatik sıvı; yeni doğan bebeğin çevresi ise ev ve orada yaşayanlardır. Bkz. habitat. 2. Bir bireyin, grubun ya da toplumun biyolojikbiyolojik, toplumsal ve kültürel yaşamını etkileyebilecek dış etkenlerin tümü. İnsanın henüz etkilemediği ya da önemli ölçüde müdahaleMüdahale etmediği bitki, hayvan, dağ, deniz ve başka öğelerden oluşan çevreye doğal çevreçevredoğal çevreçevre; toplumsal ilişkilerle insan bilgibilgi ve deneyiminin doğaldoğal yapıyı ve kaynakları dönüştürmesi sonucunda ortaya çıkan çevreye yapayyapay çevreçevre; bireyi kuşatan toplumsal beklentilerin, ilişkilerin ve kurumların belirlediği ortama toplumsal çevreçevretoplumsal çevreçevre; bilimselbilimsel, sanatsal ve felsefi etkinliklerin oluşturduğu çevreye de entellektüelentellektüel çevreçevre deniyor. Bkz. çevre aydını; çevrebilim; çevrecilik; çevre psikolojisi; çevresel bilişbiliş; çevre sinirSinir sistemi; çevreye uyumuyum.

Yorumlar


Henüz yorum yapılmadı. İlk sen ol