dil


Eğitim ve Psikoloji Sözlüğü
Her türlü iletişimin (bilgibilgi aktarımının) aracı; kendine ait sözdizimisözdizimi, dilbilgisi gibi kullanım kuralları bulunan sözlü ya da yazılı simgeler, işaretler kümesi. Bu dildil, konuşulan dildil olabileceği gibi, bedenselBedensel hareketlerden, yüz anlatımlarından (mimiklerden) oluşan beden dilibeden dili ya da bilgisayarın programlanmasında kullanılan yüksek düzeyli bir dildil ve başkaları da olabilir. Bu anlamıyla her dildil, bir kodlamaKodlama; bir de kodKod çözme sisteminden oluşuyor. Bu sistemlerden birinin çalışmaması ya da bulunmaması, dili anlamsızlaştırıyor. Bkz. CHOMSKİ, Noam; dilbilgisi; dilbilim; dil bozuklukları; dil edinimi; dil edinim mekanizması; dil merkezleri; dil ötesi; dil psikolojisi; dilsel gelişimgelişim; dilsizlik; dil sürçmesi; dil uydurmaUydurma; dil ve konuşma gecikmesi; sözel öğrenmeöğrenme. dilbilgisi (grammar) 1. Bir dilin işleyişini ve sunduğu düzeni ortaya koyan, özellikle biçimbilimle (yapıyapı bilgisiyle) sözdizimini kapsayan incelemeinceleme. Kimi dilbilgileri, biçimbilimbiçimbilim kapsamında sözcüksözcük yapımını da inceliyor. 2. Dilsel kullanımın kimi yönlerini kurala bağlamayı amaçlayan kuralcı incelemeinceleme. Geleneksel dilbilgisigeleneksel dilbilgisi, yalnızca kuralcı bir daldır. 3. Üreticidönüşümsel dilbilgisinde, bir dilin konuşan ve dinleyenlerce geçerli sayılan tümceleri üretebilecek bir düzenekdüzenek oluşturmak üzere, dilbilimcinin kurduğu biçimselbiçimsel sistemSistem. 4. Konuşan ve dinleyenin tümceleri üretmesini ve anlamasını sağlayan iç sistemSistem ve bilgibilgi; edinçedinç.

Yorumlar


Henüz yorum yapılmadı. İlk sen ol